• Адрас: 222417, Мінская вобл., г. Вілейка, вул. Партызанская, 40
  • Рэжым работы: 8.30-17.30 абед 13.00-14.00 (прыём зваротаў ад грамадзян і юрыдычных асоб - з 8:00)
Герб Рэспублікі Беларусь
Вілейскі Раённы Выканаўчы Камітэт
Герб Вілейкі
19.08.2026 (абноўлена: 24.09.2026)

Геральдыка

Герб

У чырвоным полі французскага шчыта срэбная рака скошана злева, на ёй якое плыве ўніз судна, нагружанае двума звязанымі цюкамі з залатым жытнім коласам.

Вілейка атрымлівала гербы ад расійскіх манархаў двойчы: 22 студзеня 1796 г. ад Кацярыны II і 6 красавіка 1845 г. ад Мікалая I. Тлумачыцца гэта рознай тэрытарыяльна-адміністрацыйнай прыналежнасцю Вілейкі. Спачатку горад знаходзіўся ў Мінскім намесніцтве, пазней – – у Віленскай губерні, што і знайшло сваё адлюстраванне ў верхняй частцы гербаў. На больш раннім – герб Менскі: двухгаловы арол, на грудзях якога шчыт з выявай Дзевы Марыі, на другім – герб Вільні: узброены вершнік, які скача на белым кані ў правы бок, у правай руцэ якога паднятая дагары шабля, а левая трымае срэбны шчыт, на якім намаляваны залаты востмиконечный крыж.

Развіццю Вілейкі спрыяла гандлёвае суднаходства. Па рацэ Віліі ў Заходнюю Еўропу вывозілі лес, лён, пяньку, збожжа, воск. У горадзе штогод праводзіліся чатыры кірмашы. Нагружаная таварамі барка ў гербе, зазначаецца ў П.П. фон Вінклера, паказвае, што «на той рацэ будуюць водаходныя судны і адпраўляюць на гэтых звазімыя з розных месцаў тавары і прадукты». У рэканструяваным гербе рачное судна, размешчаны на ім груз, а таксама размяшчэнне ў полі шчыта (дыяганальнае) сведчыць аб тым, што Вілейскі раённы выканаўчы камітэт на чале з выконваючым абавязкі старшыні А.У.Сініла прыняў рашэнне аб аднаўленні больш ранняга гістарычнага герба 1796 г.,

Герб Вілейкі і Вілейскага раёна адносіцца да гісторыка-геральдычных помнікаў Беларусі.

Сцяг

Сцяг Вілейскага раёна заснаваны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 18 лістапада 2008г. №625

Палажэнне аб сцягу Вілейскага раёна

1.Сцяг Вілейскага раёна з’яўляецца афіцыйным геральдычным сімвалам.
Сцяг Вілейскага раёна – уласнасць Вілейскага раёна, правам распараджэння якой валодае Вілейскі раённы выканаўчы камітэт.
2. Сцяг Вілейскага раёна размяшчаецца на будынках, у якіх размешчаны органы мясцовага кіравання і самакіравання Вілейскага раёна, а таксама ў памяшканнях пасяджэнняў гэтых органаў і службовых кабінетах іх кіраўнікоў.
Сцяг Вілейскага раёна можа размяшчацца ў тых месцах Вілейскага раёна, дзе ў адпаведнасці з заканадаўствам Дзяржаўнага ўрада. Пры адначасовым размяшчэнні Дзяржаўнага флага Рэспублікі Беларусь, флага Мінскай вобласці і флага Вілейскага раёна іх размяшчэнне вызначаецца ў адпаведнасці з Законам Рэспублікі Беларусь ад 5 ліпеня 2004 года «Аб дзяржаўных сімвалах Рэспублікі Беларусь» (Нацыянальны рэестр прававых актаў Рэспублікі Беларусь, 2004г., № 111, 2/1050).
Сцяг Вілейскага раёна можа выкарыстоўвацца таксама падчас дзяржаўных свят і святочных дзён, урачыстых мерапрыемстваў, якія праводзяцца дзяржаўнымі органамі і іншымі арганізацыямі, народных, працоўных, сямейных свят і мерапрыемстваў. сцяга Вілейскага раёна ў выпадках, якія не ўказаны ў пункце 2 гэтага Палажэння, можа быць прадастаўлена па рашэнню Вілейскага раённага выканаўчага камітэта.

Апісанне Сцяга Вілейскага раёна

Сцяг Вілейскага раёна ўяўляе сабой прамаугольное полотнище красного цвета с соотношением сторон 1:2, в центре лицевой стороны которого размещено изображение герба города Вилейки и Вилейского района


Край мой верасовы

Музыка Словы

Аляксандр Высоцкі Іван Лашутка

Вербамі журботнымі я цябе пазнаю

У вясновым полі, у зялёным гаі.

Віліі блакітнай расцвілі лугі –

Край мой васільковы дарагі.

Колькі б ні хадзіў я ў росах верасовых,

Колькі б ні страчаў я зорак вечаровых, –

Я к табе імкнуся з радасцю здаля,

Светлая крынічанька мая.

Прыпеў:

Край мой верасовы, дзе радзіўся я,

Сёння прабудзіўся песняй салаўя,

Ты са мной у сэрцы, любая мая –

Родная бацькоўская зямля.

Сцежкамі дзяцінства я к табе вярнуся –

У куточак мілы роднай Беларусі,

Я к табе вярнуся ранняю вясной

Песняй гаманліваю лясной,

Каб навек застацца ў верасовым краі,

Дзе маё маленства зноў мяне гукае,

Дзе сустрэў каханне светлае сваё

Ранняй жаўруковаю парой.